Een weblog zonder verwachtingen.

Verwacht geen journalistieke hoogstandjes. Verwacht geen nieuwsfeiten. Verwacht geen levensverhalen. Verwacht geen droomanalyses. Verwacht geen literaire meesterwerken.

Dit is gewoon een kijkje achter de schermen bij Anne®

Proud to be fout.

Voor de bonte avond van mijn introductiekamp (woensdag t/m vrijdag, dus dan even een paar Anne-loze daagjes hier) was het de bedoeling dat we wat 'leuke muziek' mee zouden nemen. Ik heb geen idee of mijn N*E*R*D-, Muse-, of Stereophonics-cd'tjes gewaardeerd gaan worden door mijn medestudenten-in-spé, en bovendien vind ik het niet echt bonte avond muziek, dus ik dacht 'Doe eens gek!'

Dit is het resultaat:

1. Madonna - Like a virgin
2. 2 Unlimited - No limits
3. ABBA - Dancing queen
4. André Hazes - Zij gelooft in mij
5. Aqua - Barbie girl
6. Backstreet Boys - I want it that way
7. Bloem - Even aan m'n moeder vragen
8. Britney Spears - Baby one more time
9. Captain Jack - Captain Jack
10. Charlie Lownoise & Mental Theo - Rainbow high in the sky
11. Guus Meeuwis - Per spoor
12. Kylie Minogue - Locomotion
13. Marco Borsato - Dromen zijn bedrog
14. Marianne Rosenberg - Ich bin wie du
15. O-Zone - Dragostea din tei
16. Spice Girls - Wannabe
17. Vanilla Ice - Ice ice baby
18. Village People - YMCA
19. Jody Bernal - Que si que no
20. Fedde leGrand - Put your hands up for Detroit

Het meest trieste feit van dit alles is misschien nog wel dat ik deze liedjes stiekem allemaal heel erg leuk vind en ze allemaal kan meezingen. En de dansjes ken. Allemaal.

Crikey.

 Ik ben niet zo van het plaatsen van actuele dingen op mijn blog, en zeker niet op dit tijdstip, maar toen ik vanmiddag las dat Steve Irwin is overleden vond ik dat toch wel even vermeldenswaardig. Een fantastische man, ik keek altijd met plezier naar zijn programma's, hij wist het altijd zo leuk te brengen! Tsja, dat hij dood is is natuurlijk het risico van het vak, maar het blijft heel erg zonde.

Droog brood.

Ik liep de schoenenwinkel alleen binnen om even te kijken en kwam 120 euro lichter weer naar buiten. Dat betekent komende maand dus droog brood, niet uitgaan, geen cadeautjes en werken als ik weet niet wat. Maar ze zijn het waard.

 

Toch maar een log.

 Ik heb eigenlijk niet zoveel te vertellen, maar ik wilde alleen even melden dat Dennis en ik de laatste twee kaartjes voor de Blue Man Group op dinsdag 12 december hebben gescoord!

 

Lachen op dit late uur.

Dames en heren, geniet u van Bill Bailey!